Wolontariuszką
chciałam zostać już w czasie liceum. W mojej okolicy nie było to zbyt popularne
zajęcie, ale w telewizji dużo słyszało się o „pomagaczach”, szczególnie w
okresie Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy.
Wtedy to właśnie dzieci i młodzież byli angażowani w zbiórkę pieniędzy,
a potem liczenie przysłowiowych grosików. Gdy chodziłam do podstawówki Jurek
Owsiak zarażał moich rówieśników chęcią pomagania, ale gdy byłam starsza to na
palcach u jednej ręki mogłam policzyć tych, którzy cierpliwie stali z puszką w
dłoni i wręczali czerwone jak ich zmarznięte nosy serduszka.
